Piątek, 22 Maja

Dzieje Apostolskie 25,13b-21.

Król Agryppa i Berenike przybyli do Cezarei powitać Festusa.
Gdy przebywali tam dłuższy czas, Festus przedstawił królowi sprawę Pawła: «Feliks pozostawił w więzieniu pewnego człowieka – powiedział.
Gdy byłem w Jerozolimie, arcykapłani i starsi żydowscy wnieśli przeciw niemu skargę, żądając dla niego wyroku skazującego.
Odpowiedziałem im: „Rzymianie nie mają zwyczaju skazywania kogokolwiek na śmierć, zanim oskarżony nie stanie wobec oskarżycieli i nie będzie miał możności bronienia się przed zarzutami”.
A kiedy tutaj przybyli, zasiadłem bez żadnej zwłoki, nazajutrz, w sądzie i kazałem przyprowadzić tego człowieka.
Oskarżyciele nie wnieśli przeciwko niemu żadnej skargi o przestępstwa, które podejrzewałem.
Mieli z nim tylko spory o ich wierzenia i o jakiegoś zmarłego Jezusa, o którym Paweł twierdzi, że żyje.
Nie znając się na tych rzeczach, zapytałem, czy nie zechciałby udać się do Jerozolimy i tam odpowiadać przed sądem w tych sprawach.
Ponieważ Paweł zażądał, aby go zatrzymać do wyroku cezara, kazałem go strzec, dopóki go nie odeślę do Najdostojniejszego».

Księga Psalmów 103(102),1-2.11-12.19-20ab.

Błogosław, duszo moja, Pana
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią,
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Jak odległy jest wschód od zachodu,
tak daleko odsuwa od nas nasze winy.

Pan utwierdził tron swój na niebiosach,
a Jego panowanie wszechświat obejmuje.
Błogosławcie Pana, wszyscy Jego aniołowie,
potężni mocarze pełniący Jego rozkazy.

Ewangelia wg św. Jana 21,15-19.

Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożył z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?»
Odpowiedział Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham».
Rzekł do niego: «Paś baranki moje».
I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?»
Odparł Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham».
Rzekł do niego: «Paś owce moje».
Powiedział mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?»
Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: «Czy kochasz Mnie?» I rzekł do Niego: «Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham».
Rzekł do niego Jezus: «Paś owce moje.
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz».
To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to, rzekł do niego: «Pójdź za Mną!»

Św. Karol de Foucauld

Bądźmy tak zjednoczeni ze wszystkimi ludźmi przez miłość braterską, przez miłość, którą w nich kochamy członków Chrystusa, w których kochamy Ciało Chrystusa, abyśmy byli z nimi jednym, tak jak Ojciec i Syn są jednym we wzajemnej miłości. W rzeczywistości są oni jednością na dwa sposoby: poprzez wspólną im boską istotę, ale Jezus nie chce, abyśmy byli jednością ze wszystkimi ludźmi z ten sposób, oraz poprzez ich wzajemną miłość, i to właśnie w ten sposób możemy i powinniśmy być jednością ze wszystkimi ludźmi, tak jak Syn i Ojciec są jednością. […]
Bądźmy we wszystkich ludziach poprzez naszą miłość, tak jak Ojciec jest w Synu poprzez swoją miłość do Niego i jak Syn jest w Ojcu poprzez swoją miłość do Niego. W rzeczywistości, kiedy kogoś kochamy, jesteśmy w nim prawdziwie, jesteśmy w nim przez miłość, żyjemy w nim przez miłość, nie żyjemy już w sobie, ponieważ nie jesteśmy już przywiązani do siebie, jesteśmy od siebie oderwani. […] Musimy kochać wszystkich ludzi w imieniu Boga do tego stopnia, by stać się z nimi jednym. Po pierwsze dlatego, że Bóg nam to nakazuje, daje nam przykład żarliwej miłości do nich, z różnych poważnych powodów wynikających z miłości należnej Bogu, ale przede wszystkim, przede wszystkim, ponieważ wszyscy ludzie są, w taki czy inny sposób, członkami Jezusa, materią bliższą lub dalszą od Jego Ciała Mistycznego, i że w konsekwencji, kochając ich, stając się z nimi jednym, żyjąc w nich poprzez naszą miłość, kochamy coś z Jezusa, stajemy się jednym z częścią Jezusa, żyjemy poprzez naszą miłość w członkach Jezusa, w ciele Jezusa, w Jezusie.